Persoonlijke ervaringen: ruggenprik

Anna:
Bij 41 weken begonnen ís nachts de weeŽn, meteen om de vijf minuten. Ik vond het goed te doen en ik kon ze rustig opvangen, zoals dat gaat in het begin van een bevalling.
Om een uur of negen 's morgens waren de weeŽn om de drie tot vier minuten en duurden ze vrij lang. Ik had mijn controles in het ziekenhuis gehad en we hadden ook besloten om in het ziekenhuis te bevallen, dus we belden om te vertellen hoe het er voor stond.  We mochten komen.
In het ziekenhuis bleek ik vier centimeter ontsluiting te hebben met weeŽn die behoorlijk doorgingen ondanks de verandering van omgeving. Ik kreeg het advies om een poosje onder de douche te gaan zitten. Terwijl ik onder de douche stond braken mijn vliezen en kreeg ik een heftige weeŽnstorm. Dat was het moment dat ik dacht: " dit ga ik niet nog minstens zes uur doen", wetende dat ik nog meer dan de helft van de ontsluiting te gaan had.
Gelukkig was een ruggenprik toen snel te regelen, omdat de anaesthesioloog snel tijd had. Het was een heerlijk gevoel van opluchting toen de ruggenprik zat en goed werkte. Ik heb nog liggen dutten en voelde heel vaag dat er in mín lijf iets gaande was. Toen ik acht to negen centimeter ontsluiting had begonnen de weeŽn weer meer voelbaar te worden maar ze waren goed op te vangen doordat ik niet uitgeput was van al die voorgaande centimeters.
Bij 10 cm mocht ik persen en ik kon goed voelen wat er gebeurde. Na 20 minuten werd Sep geboren.
Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn bevalling, het was voor mij belangrijk dat ik serieus werd genomen en de regie kon houden.